قراردادهای هوشمند چیست؟ و چگونه کار می کنند؟

قراردادهای هوشمند که اپلیکیشن های توزیع شده هم نامیده می شوند امروزه بسیار محبوب هستند. اما آنها چه هستند و چه مسائلی را حل می کنند؟
واژه ی قرارداد هوشمند درابتدا توسط نیک زابو در سال 1997 خیلی قبل تر از ایجاد بیت کوین استفاده شد. نیک زابو دانشمند رایانه، قانون دان و رمزنگار بود. به عبارت ساده او می خواست از یک دفترکل توزیع شده برای ذخیره ی قراردادها استفاده کند.

امروزه،قراردادهای هوشمند دقیقا مانند قراردادهای دنیای واقعی هستند. تفاوت فقط این است که آنها بطور کامل دیجیتالی هستند. درحقیقت قرارداد هوشمند دقیقا یک برنامه ی کوچک کامپیوتری است که در داخل بلاک چین ذخیره می شود.

اجازه دهید با یک مثال نگاهی بیندازیم به نحوه ی کار قراردادهای هوشمند

قبل از این درخصوص فناوری بلاک چین صحبت کرده ایم. شما احتمالا با kickstarter (پلتفرم بزرگ جمع آوری پول) آشنا هستید. تیم پروژه می توانند به کیک استارتر بروند، یک پروژه ایجاد کنند، یک هدف مالی را تعیین کرده و شروع کنند به جمع آوری پول از دیگرانی که به این ایده اعتقاد دارند. کیک استارتر اساسا یک شخص ثالث است که بین تیم پروژه و حامیان قرار گرفته است. این بدین معناست که هر دوی آنها برای پرداخت کامل پول شان نیازمند اعتماد به کیک استارتر هستند. اگر پروژه با موفقیت تأمین مالی شود تیم پروژه انتظار دارد کیک استارتر پول آنها را بدهد. به عبارت دیگر، حامیان درصورت تامین مالی پروژه  پول شان را می خواهند و زمانی که پروژه به اهداف خود نرسیده است، برای رسیدن پروژه به اهدافش می خواهند پول بازپرداخت نمایند. هم تیم پروژه و هم حامیان به کیک استارتر اعتماد دارند.

اما در قراردادهای هوشمند ما می توانیم یک سیستم مشابه بسازیم که مانند کیک استارتر نیازمند شخص ثالث نباشد. بنابراین اجازه دهید یک قرارداد هوشمند برایش بسازیم. قرارداد هوشمند را به گونه ای برنامه نویسی می کنیم که همه ی پرداخت های مالی را تا رسیدن به هدف مشخص شده نگهدارد. حامیان پروژه حالا میتوانند پول شان را به  قراداد هوشمند انتقال دهند. اگر پروژه بطور کامل تامین مالی شود، قرارداد بطور خودکار پول را به تیم پروژه انتقال می دهد و چنانجه پروژه به هدفش نرسد پول بطور خودکار به حامیان برگشت داده می شود. خیلی عالی است. شما چه فکر می کنید؟

چون قراردادهای هوشمند در بلاک چین ذخیره شده اند لذا همه چیز کاملا توزیع شده است. با این فناوری هیچ کسی پول را کنترل نمی کند.

اما یک دقیقه صبر کنید. چرا باید به قراداد هوشمند اعتماد کنیم؟

خب بدلبل اینکه قراردادهای هوشمند بر روی بلاک چین ذخیره شده اند، آنها برخی از خواص جالب را به ارث می برند. آنها غیر قابل تغییر و توزیع شده هستند. غیرقابل تغییربودن بدین معناست که به محض ایجاد قرارداد هوشمند، آنها به هیچ عنوان مجددا تغییر نمی کنند. بنابراین هیچ کسی نمی تواند شما را دور بزند و کد قراردادتان را دستکاری کند. و توزیع شدن بدین معناست که خروجی قراردادتان برای هرکسی بر روی شبکه قابل قبول است. بنابراین احدی نمی تواند قرارداد را مجبور به آزاد کردن وجوه نماید زیرا سایر افراد شبکه این عمل را می بینند و آنرا از اعتبار خارج می کنند.

تقلب با قراردادهای هوشمند تقریبا غیرممکن است.

قراردادهای هوشمند می توانند کاربردهای متفاوت زیادی نه فقط در تامین مالی داشته باشند. بانک ها می توانند از آن برای وام دادن یا پیشنهاد پرداخت های خودکار استفاده کنند. شرکت های بیمه می توانند از آن برای پردازش ادعاهای خاص استفاده کنند. شرکت های پستی می توانند از آن برای پرداخت در تحویل استفاده کنند و غیره و غیره.

بنابراین ممکن است تعجب کنید که شما چگونه و کجا می توانید از قراردهای هوشمند استفاده کنید؟

هم اکنون تعداد انگشت شماری بلاک چین وجود دارند که قراردادهای هوشمند را پشتیبانی می کنند و یکی از بزرگترین شان اتریوم است که مشخصا برای پشتیبانی از  ایجاد و طراحی قراردادهای هوشمند است. آنها می توانند به زبان خاصی با نام Solidity برنامه نویسی شوند. این زبان بطور خاص برای اتریوم ایجاد شده است و گرامری شبیه جاوااسکریپت را استفاده می کند. شایان ذکر است بیت کوین هم از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می کند هرچند در مقایسه با اتریوم بسیار محدود است. بنابراین الان می دانید که قراردادهای هوشمند چه هستند؟ و چه مسائلی را حل می کنند؟

لطفا نظر خودتون رو در مورد این ویدئو با ما در میان بگذارید.