آموزش سبک معاملاتی ICT

Inner Circle Trading (ICT)

سبک معاملاتی Inner Circle Trading (ICT) رویکردی مبتنی بر تحلیل نقدینگی، ساختار بازار و رفتار معامله‌گران نهادی است که توسط مایکل جی. هادلستون (Michael J. Huddleston) توسعه یافته است. در این روش، معامله‌گر به‌جای اتکای اصلی به اندیکاتورها، مفاهیمی مانند شکار نقدینگی در بالای سقف‌ها و زیر کف‌ها، تغییر ساختار بازار، اردربلاک‌ها، شکاف ارزش منصفانه یا FVG، محدوده‌های Premium و Discount و زمان‌های فعال معاملاتی را بررسی می‌کند تا پس از جمع‌آوری نقدینگی، نقاط ورود مناسب‌تری در جهت حرکت احتمالی قیمت شناسایی کند. این سبک به صبر، مدیریت ریسک دقیق و تمرین مستمر نیاز دارد و سودآوری آن تضمین‌شده نیست.

مقالات و ویدئوهای آموزش سبک معاملاتی ICT

برای مطالعه شرح هر مطلب، روی تصویر و یا عنوان جلسه کلیک کن.

اینفوگرافیک فارسی درباره چهار وضعیت بازار در ICT و ابزارهای بلوک سفارش، شکاف ارزش عادلانه، نقدینگی، نقطه تعادل و مدیریت ریسک
لینک به:‏درک ابزارهای ICT برای تنظیم معامله در چهار وضعیت بازار

جلسه اول

چهار وضعیت بازار

‏در بازارهای مالی امروز، توانایی تشخیص دقیق وضعیت فعلی بازار و به‌کارگیری ابزارهای مناسب، کلید موفقیت معامله‌گران حرفه‌ای است؛ به‌ویژه در چارچوب ICT که با ترکیبی از بلوک‌های سفارش (Order-Block)، شکاف‌های ارزش عادلانه (FVG)، خلاهای نقدینگی و استخرهای نقدینگی، مسیر تصمیم‌گیری را برای گسترش، بازگشت، وارونگی و تجمیع بازار هموار می‌سازد. این جلسه به بررسی نقش این ابزارها در هر یک از چهار وضعیت بازار یعنی گسترش (Expansion)، بازگشت جزئی (Retracement)، وارونگی (Reversal) و تثبیت (Consolidation) می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه شناخت نقطه تعادل و استفاده از سطوح فیبوناچی می‌تواند پیش‌بینی‌های دقیق‌تری را برای گام‌های بعدی فراهم کند.

تصویر توضیح دهنده الگوریتم تحویل قیمت در ساختار بازار
لینک به:الگوریتم تحویل قیمت در بازار؛ چرا معامله‌گران خرد مسیر واقعی حرکت قیمت را نمی‌بینند؟

جلسه دوم

محرک واقعی قیمت در بازار

بازارهای مالی برای بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار مانند یک میدان رقابت میان میلیون‌ها خریدار و فروشنده به نظر می‌رسد؛ جایی که احساسات جمعی، عرضه و تقاضا، خطوط روند، میانگین‌های متحرک و اندیکاتورها ظاهراً نیروی اصلی حرکت قیمت هستند. اما یک دیدگاه متفاوت در تحلیل بازار مطرح می‌کند که این برداشت، تصویر کاملی از سازوکار بازار نیست. بر اساس این دیدگاه، بخش بزرگی از معامله‌گران خرد در واقع نقدینگی مورد نیاز گروه کوچک‌تری از بازیگران بزرگ‌تر را فراهم می‌کنند؛ بازیگرانی که با حجم سرمایه و دسترسی متفاوت، توانایی بیشتری برای تأثیرگذاری بر جریان سفارش‌ها دارند.