بیتکوین: ناشناس یا وابسته به نام مستعار؟ (بخش دوم)

سرویس دیگر، washing unintentional نام دارد که توسط آلتکوین ها پیشنهاد شده است. کسی که میخواهد ارتباط هویت عمومی اش با یک تراکنش مجدد را قطع کند، همیشه امکان پرش از زنجیره های بلوکی را خواهد داشت. آلتکوین ها که در فصل بعد مورد بحث قرار خواهند گرفت، دسته ای از ارزهای دیجیتال هستند که با بیت کوین فرق دارند و دارای دفتر کل مخصوص به خودشان هستند.
هر کاربری میتواند تعدادی آلتکوین را از طریق مرکز مبادلات خریداری کند، آن ها را به کیف پول خودش که تحت اختیار مرکز مبادلات نیست، انتقال بدهد، آلتکوین های مزبور را مجددا به یک مرکز مبادلات دیگر منتقل کند، آن ها را در قبال دریافت بیت کوین بفروشد و سپس به کیف پول جدید و مجزایی بفرستد.
روش فوق الذکر، به این دلیل شیوه موثری است که نمی توان آن را روی یک زنجیره بلوک ردیابی کرد، اما ارتباط با مراکز مبادلات، غالبا به نوعی شناسایی هویت شخصی و احتمالا لاگ (ثبت گزارش) کردن آدرس های IP نیاز خواهد داشت. با این حال، این روش را میتوان برای سایت های قمار که به ندرت به شناسایی هویت افراد نیاز دارند و سال های زیادی است که از یک سرویس اختلاط غیرعمدی بهره میگیرند، مورد استفاده قرار داد.
اخیرا، سرویس مزبور، به صورت نرم افزاری، کدگذاری شده است و دیگر به اشخاص ثالث گاها غیر قابل اعتماد، وابسته نیست. این مفهوم، با ایجاد فناوری ای به نام CoinJoin که اکنون توسط بسیاری از سرویس ها استفاده میشود، شکل گرفت. CoinJoin ،در صورتی که به صورت مناسب به کار گرفته شود، کوین ها را با هم مخلوط میکند تا از این طریق، میزان ناشناس بودن را به طور خودکار باال ببرد. با این حال، بسته به پارامترهای مقداردهی شده توسط کاربر، CoinJoin ،لزوما تراکنش ها را ناشناس نخواهد کرد، زیرا اختلاط موفقیت آمیز، به دنبال کردن فرایند شرح داده شده در بالا بستگی دارد. کاربران در اغلب موارد، دانسته یا ندانسته، راحتی را به حریم شخصی ترجیح میدهند و کوین های خودشان را به قدر کافی با هم مخلوط نمیکنند تا قابلیت ناشناس ماندن واقعی محقق شود.
دوباره به مثال بالا برگردید. اگر کیف پول A ،پنج بیت کوین را برای کیف پول B ارسال کند و سپس کیف پول B ،پنج بیت کوین را برای کیف پول C بفرستد، آنگاه به سادگی میتوان نتیجه گیری کرد که کیف پول A ،دارد پنج بیت کوین را برای کیف پول C میفرستد و برای این کار از کیف پول B ،به عنوان واسطه کمک میگیرد.
ترکیب چندین تراکنش مربوط به کاربران بیت کوین، ردیابی آنها را سخت خواهد کرد، اما همچنان امکان دنبال کردن تراکنش ها وجود دارد. اگر کیف پول A ،کیف پول B و کیف پول C ،بیت کوین ها را برای یک سرویس اختلاط (کیف پول D) ارسال کنند و سپس این پول را به کیف پول های E و F تحویل بدهند، اما مایل نباشند تا منابع خارجی بدانند که چه کسانی، چه چیزی را برای چه کسانی فرستادهاند، در آن صورت، ارسال بیت کوین هایشان به سمت کیف پول D ،کافی نیست. اگر کیف پول A ،دو بیت کوین، کیف پول B ،شش بیت کوین و کیف پول C ،9 بیت کوین را در داخل کیف پول CoinJoin قرار بدهند و سپس، دو بیت کوین، در قالب یک تراکنش، به سمت کیف پول E ،شش بیت کوین دیگر، در قالب تراکنش دوم، به سمت کیف پول E و 9 بیت کوین، به سمت کیف پول F فرستاده شوند، آنگاه، بااطمینان میتوان نتیجهگیری کرد که کیف پول A ،دو بیت کوین را برای کیف پول E ،کیف پول B ،شش بیت کوین را برای کیف پول E و کیف پول C ،9 بیت کوین را برای کیف پول F ارسال کرده است.

برای کاربرانی که سعی کرده بودند تا ویژگی CoinJoin را در کیف پول وب محبوب بیت کوین info.Blockchain به کار بگیرند، همین اتفاق میافتاد. حریم شخصی، جزء قابلیت های اصلی info.Blockchain محسوب نمیشود. info.Blockchain ،اطلاعات را در کیف پول بیت کوین و آدرس های بیت کوین قرار میدهد که به راحتی میتوان آن ها را به دست آورد و دور انداخت. شرکت مزبور، CoinJoin را به عنوان یک ویژگی، به قابلیت های دیگر خود اضافه کرد، اما این امکان را نیز به کاربرانش داد که نحوه استفاده از آن را کنترل کنند. بسیاری از آنها، نمی دانستند که فرایند اختلاط تراکنش ها با تراکنش های مشابه، خودکار نیست و وقتی متوجه شدند که اشخاص ثالث، به چه راحتی میتوانند تراکنش هایشان را ردیابی کنند، به هم ریختند. پایه و اساس اکثر تراکنش های بیت کوین را قیمت فیات (پول تحریری) در آن لحظه تشکیل میدهد. با تغییر ثابت و پیوسته نرخ ارز که به پردازنده پرداختِ استفاده شده، بستگی دارد، ظاهر تراکنش ها چیزی مانند این است: 04534051BTC.0 .به راحتی میتوان نمونه منطبق با این عدد را پیدا کرد. به منظور مخلوط کردن مناسب کوین ها، باید مبالغ ورودی و خروجی، کاملا مانند هم باشند. نمودار صفحه بعد، نمونه ای از اختالط موفقیت آمیز پایه را به نمایش میگذارد. اگرچه ممکن است این تصور در سازمان های مجری قانون یا افراد ذینفع دیگر شکل بگیرد که شاید کیف پول C ،پنج بیت کوین را برای کیف پول F فرستاده باشد، اما نمیتوان ثابت کرد که کیف پول C ،به جای آن، این بیت کوین ها را برای کیف پول E نفرستاده است. مشکل موجود در اینجا آن است که در این روش، کیف پول های A و B و C باید با هم همکاری کنند تا از این طریق مبلغ یکسانی ارسال شود. جهت تحقق چنین وضعیتی، به نوعی متمرکزسازی نیاز داریم. سرویس های محبوب زیادی برای شستوشوی (مخفی نگه داشتن منبع اصلی) بیت کوین ها وجود دارند و هرچه محبوبیت آنها بیشتر باشد، قدرت سرویس اختلاط آنها نیز افزایش خواهد یافت. بهترین این سرویس ها، قوانینی را پایه ریزی میکنند که کاربران، جهت به حداکثر رساندن اثربخشی سرویس های اختلاطشان باید این قوانین را دنبال کنند.

نودار بالا، اصول پایه اختلاط کوین ها را به تصویر میکشد، با این وجود، اکثر سرویس ها، علاوه بر مراحل موجود در این سرویس، مرحله دیگری را از طریق تنظیم متناوب تراکنش ها و تصادفی کردن کارمزدهای گرفته شده، به آن اضافه میکنند. کارمزد دریافت شده توسط اکثر سرویس های اختلاط، مقدار کمی بین 1.0 تا 25.0 درصد است، اما در اینجا، برای اینکه بتوانیم فرایند فوق الذکر را به خوبی توضیح بدهیم، از اعداد غیراعشاری استفاده خواهیم کرد. فرض کنید سرویس های اختلاط، در قبال هر اختلاط، صفر، یک، دو یا سه بیت کوین دریافت میکنند و مبلغ مورد استفاده آنها به صورت تصادفی انتخاب میشود. فرض میکنیم سه کیف پول به نام های A و B و C میخواهند سه مبلغ مختلف را برای سه کیف پول دیگر به نام های E و F و G بفرستند و قرار است این کار با استفاده از یک سرویس اختلاط به نام کیف پول D انجام شود. در این نمودار، میخواهم تراکنش هایی را که در زمان های متناوب ارسال شده اند، از سایر تراکنش ها جدا کنم. به کاربران اعلام میشود که میتوانند بیت کوین را با مبالغBTC4 یا BTC2 ارسال کنند و بیت کوین های مخلوط را با نموهای افزایشی BTC1 یا BTC3 دریافت خواهند کرد. علاوه بر این، به کاربران گفته میشود که باید سه BTC اضافی را نیز برای هر اختلاط ارسال کنند تا صرف کارمزد تصادفی صفر، یک، دو یا سه بیت کوینی بشود. اگر سرویس اختلاط، کارمزد یک یا دو بیت کوینی را دریافت کرد، بیت کوین های اضافی، برای آدرس مقصد فرستاده خواهند شد. به طور کلی، ایده و هدف ما در اینجا، این نیست که از طریق سرویس اختلاط، بیت کوین ها را به مقصد نهایی ارسال کنیم، بلکه میخواهیم کوین ها را مخلوط کرده و در حساب دیگر کاربر قرار بدهیم. 1های زنجیره بلوک، سخت تر میشود. تنها چیزی که در این مرحله، کار برای اسنوپر (تجسسگر) میتوان از نمودار بالا مشخص کرد، این است که کیف پول B ،احتمالا پول را برای کیف پول F نفرستاده است، زیرا مبلغ ارسالی کل کیف پول B ،کمتر از مبلغ دریافتی کیف پول F است. با این حال، میشود این ادعا را نیز مطرح کرد که شاید کیف پول C تصمیم داشته است تا پول را برای هر یک از کیف پول های G، E یا F بفرستد که باعث پیچیدگی بیشتر موضوع خواهد شد. با این وجود، حتی با نادیده گرفتن امکان اینکه کیف پول ها، دارای مقصدهای مشترک و چندگانه باشند (زیرا افرادی که جدا و مستقل از همدیگر کار میکنند، بعید است که در آن واحد، مبالغ یکسانی را ارسال کنند)، به سختی میتوان با استفاده از زنجیره بلوک، هر چیزی را به طور قطع تایید و اثبات کرد. ممکن است کیف پول های A و B بخواهند هفت بیت کوین را برای هر یک از سه حساب دریافت کننده، ارسال کنند. کیف پول B ،ممکن است بخواهد پنج بیت کوین را برای کیف پول G یا کیف پول E بفرستد و موفق شود این کار را در قبال پرداخت کارمزد یک بیت کوینی یا در صورت خوش شانس بودن، بدون پرداخت کارمزد، به انجام برساند.

منبع: برگرفته از کتاب راهنمای بیت کوین نوشته یان دی مارتینو